Shoppen

Wanneer en waarom?
Sinds een tijdje zit ik op Twitter.
Een mooi medium waarbij ik de keuze gemaakt heb het voornamelijk voor mijn werk te gebruiken.
De laatste tijd zie ik veel berichten en mooie blogs over het zoeken van toepassingen bij nieuwe werkomgevingen.

Ik dacht hierover na toen mijn zoontje begon over Habbo. Hij wilde graag een account maar dat kon niet omdat hij nog geen 12 was. Ik vroeg hem wat hij wilde doen op Habbo.
Hij wilde 'ontdekken', niet echt een plan dus.

Nu ben ik een groot voorstander van ontdekkend leren dus hebben we samen een account aangemaakt. Ik maakte de inloggegevens aan en hij kan het dus alleen doen als ik er bij ben. We hebben ook besproken waarom.
Hij wilde vooral ontdekken wat er was en met zijn vriendinnetje kletsen.
Hij speelt er momenteel ziekenhuisje en leert medische termen en hoe een ziekenhuis eigenlijk werkt.

Omgekeerde wereld

( plaatje cocoonservices.nl )


Waar gaat deze blog naartoe zul je je misschien afvragen?
Het voelt in de huidige berichtgeving soms even als de omgekeerde wereld.
Berichten als : Zoeken naar toepassingen van mobieltjes in de les activeerden mijn gedachten.

Shoppen IRL ( in real life ).
Als je naar supermarkt A gaat en ze verkopen niet je favoriete merk hagelslag, wat doe je dan? Juist, dan ga je naar een andere supermarkt.
Sta je wel eens in de supermarkt met een product waarvan je denkt: waar zou ik dat voor kunnen gebruiken? Of is het juist andersom? Wil je bijvoorbeeld een gezonde pannekoek bakken en wil je weten welke producten ze daarvoor hebben?

In de klas bereiden we de kinderen voor op de maatschappij zeggen we. In het onderwijs zijn we daar nu volop mee bezig. We hebben mobieltjes en gaan bedenken waarvoor we ze kunnen gebruiken. We hebben ipads en zoeken naar toepassingen.
En als we iets zinvols gevonden hebben: eureka!
Een wijze les zag ik op in een fimpje van teleblik ( helaas achter code )met betrekking tot zoekmachines: Als je het bij Google niet kunt vinden ga je elders. Dan kijk je ook eens bij andere zoekmachines Kortom je gaat:

Shoppen!

(Plaatje van modeblog.nl)



Ik wil de kinderen niet uitleggen wat ze allemaal kunnen met hun mobiele telefoon of pda, dat weten zij beter dan ik. Wat ik wel wil is ze laten werken met het apparaat wanneer het iets toevoegt.
Dus niet wat kan ik bedenken om met de gadget te doen maar ik wil wil iets bereiken en welke device past daar het beste bij.

Beelden
Nu weet ik wel dat je eerst beelden moet hebben wil je weten of en wanneer je het kunt toepassen. In mijn eerdere blog verwees ik hiernaar: Basiskennis en vaardigheden.
En dan gebruiken wat je nodig hebt, dus shoppen. Dan gebruik je ict als hulpmiddel in plaats van leuk speeltje.
Dit verklaart misschien ook wel deels het succes van verzamelpagina's als yurls en Symbaloo.
Ze zijn de etalage waaruit ik kan kiezen wat ik nodig heb op dat moment.
En dan komt het leren vanzelf ( onder goede begeleiding voor hen die dat kunnen gebruiken )

( plaatje van Loesje.nl )

Sense and Simplicity

Jawel, een plagiaat-slogan als opening, met dank aan Philips voor de in het onderwijs passende oneliner.

Het einde van het schooljaar nadert. Teams maken plannen voor het komende schooljaar en maken zich vooral druk om de organisatorische component.
Niets mis mee natuurlijk, veel mensen voelen zich goed als de organisatie is 'afgedekt'.

Vandaag was er een evaluerende studiedag afstemming binnen het bestuur waarin ik werkzaam ben. In dit traject wordt er onder andere aandacht besteed aan handelingsgericht werken.
Het begint met het in kaart brengen van onderwijsbehoeften van kinderen. Je brengt je groep in beeld en daarna ga je kijken hoe je kunt omgaan met de verschillende onderwijsbehoeften in een les.
Daarnaast staat een belangrijke kwaliteitspijler in de po agenda:
het opbrengstgericht werken.

Waar hebben deze twee ogenschijnlijke paradoxen raakvlakken?
In beide gevallen gaat het om het behalen van vooraf bepaalde doelstellingen. Het observeren van leerlingen speelt een rol. Weinig nieuws onder de zon denk je dan. Toch zijn er een aantal wijzigingen in de huidige belevingswereld van het kind die om een veranderende rol van de leerkracht vragen.

Tijdens deze bijeenkomst werden een aantal ontwikkelingen benoemd welke interessant waren.


Het onderwijs wordt geacht kinderen voor te bereiden op de maatschappij.
U weet wel, voor beroepen die nu waarschijnlijk nog niet bestaan.
Hierin is een duidelijke verschuiving zichtbaar:

* Toename individuele verantwoordelijkheid ( autonomie )
* Toename mogelijkheden informatie-communicatietechnologie (netwerkmaatschappij)

Wat zijn de gevolgen voor het onderwijs?
Er vind een verschuiving plaats van snel verouderende geïsoleerde feitenkennis naar construerend leren. Hier zit wel een voorwaarde aan:
Je hebt elementaire kennis en vaardigheden nodig als basis.
Daarnaast wordt het autonoom leren binnen sociale contexten steeds belangrijker. Ook hier is een voorwaarde aan verbonden: het bezitten van de sociaal-emotionele competentie.

Wat is de rol van de leerkracht in deze?
Hoe kun je als leerkracht participeren in deze voortdurend veranderende (leer)omgeving? Met name de wereld van de informatie- en communicatietechnologie is zo dynamisch dat als je het ene fenomeen net begint te begrijpen, het andere zich al aandient.
Feitenkennis is vergankelijk geworden ( afgezien van eerder genoemde basiskennis en vaardigheden ).

En toen kwam de slogan 'Sense and Simplicity' in beeld.
Eenvoudige oplossingen liggen voorhanden: Wil je meedraaien in de belevingswereld van de kinderen: informeer eens bij hen wat ze bezighoudt.

Hyves een onnodig tijdverdrijf of een interessante mogelijkheid om samen met kinderen te leren in een voor hen stimulerende werkomgeving?

De Ipad een onbegrijpelijk technologisch speeltje of een prachtige kans om kinderen te laten werken met bij hen passende apps?

plaatje: inetgiant



Het lijken moeilijke ingewikkelde toepassingen waarvan het nut niet direct ingezien wordt. Toch biedt het zoveel meer als wij ooit zullen kunnen beseffen en het enige wat we daar voor nodig hebben is de kennis van de leerlingen omtrent de toepassing en de beelden van leerkrachten hoe dit om te zetten in leerrijke momenten.

Het aanvoelen van wat kinderen motiveert: Sense.
De toepassing door kinderen zelf te laten kiezen: Simplicity.

De eenvoud zit in het betrekken van de kinderen in de mogelijkheden van multimedia. En als leerkracht daar positief kritische vragen bij te stellen.
We weten het al lang: onderwijs maken je samen. Tijd om de kinderen hier actief bij te betrekken.
En ja we houden onze doelstellingen ( en de daarbij beoogde opbrengst ) voor ogen maar laat de kinderen eigenaar zijn van hun eigen leerproces in een voor hen motiverende leeromgeving: telkens anders, afhankelijk van de situatie en de manier waarop zij de opgedane kennis willen delen.

Fijn eigenlijk dat multimedia een kant en klare motiverende leeromgeving voor kinderen kan zijn, hoeven leerkrachten ze alleen nog maar te begeleiden tijdens het proces!
Beelden voor de toekomst? Uh de toekomst is er al:Sense and Simplicity